środa, 12 października 2016

Duch Święty...




Pismo Święte nie ogranicza się do podkreślenia osobowości Ducha Świętego. Stwierdza i potwierdza ono w tym samym czasie, w sposób niezbity, Jego boskość.

1.    Duch nosi imiona boskie.

Kiedy jest nazywany „Duchem Bożym”, oznacza to, że jest osobą samego Boga. 1 Kor 2,11 mówi jasno, że jak człowiek i jego duch stanowią jedną i tę samą osobę, tak Bóg i Jego Duch stanowią także jedno: Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży.

2.    Duch posiada atrybuty boskie, takie jak:

·         Wszechwiedzę: 1 Kor 2,10-11 - Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże. Bo któż z ludzi wie, kim jest człowiek, prócz ducha ludzkiego, który w nim jest? Tak samo kim jest Bóg, nikt nie poznał, tylko Duch Boży.
·         Wszechobecność: Ps 139,7 - Dokąd ujdę przed duchem twoim?I dokąd przed obliczem twoim ucieknę? i Jn 14,17 Ducha prawdy, którego świat przyjąć nie może, bo go nie widzi i nie zna; wy go znacie, bo przebywa wśród was i w was będzie.
·         Wszechmoc: Za 4,6 - (…) Nie dzięki mocy ani dzięki sile, lecz dzięki mojemu Duchowi to się stanie - mówi Pan Zastępów. Jest to rzeczywiście Duch, który stwarza: Jb 33,4 - Duch Boży stworzył mnie, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mnie i Ps 104,30 - Wydajesz tchnienie swoje, a stworzone bywają, I odnawiasz oblicze ziemi.
·         Prawdę: Jezus może powiedzieć: „Ja jestem prawdą”, ponieważ On jest Bogiem. Podobnie 1 Jn 5,6 oświadcza, że Duch jest prawdą.
·         Niezmierzoną wielkość : Iz 40,13 - Kto kieruje Duchem Pana, a czyja rada pouczyła go?

Wiele innych cech boskich jest przypisanych Duchowi przez same imiona, które nosi:
·         Jest On Duchem Życia – Rz 8,2, jak Bóg jest Bogiem żywym.
·         Jest On Duchem Miłości – 2 Tm 1,7, jak Bóg jest Bogiem miłości.
·         Jest On Duchem Mądrości – 2 Tm 1,7, jak Bóg jest jedynym mądrym (Rz 16,27).

3.    Duch jest trzecią osobą Trójcy Świętej.

Zauważmy najpierw, że Duch jest złączony z Ojcem i Synem i umieszczony na tym samym co Oni poziomie: Mt 29,19 – uczniowie będą chrzcili w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego, tak jak błogosławieństwo jest dane z Ich strony, przez całą Trójcę (2 Kor 13,13).

Z drugiej strony Jezus nazywa Ducha „innym” pocieszycielem, określając także jako innego siebie samego – Jn 14,16. Ma to ten sam sens, kiedy oświadcza On uczniom, że jest dla nich korzystniejszym stracić Jego obecność cielesną i otrzymać przez nich Ducha – Jn 16,7. Zgodnie z Rz 8,9-10 mieć Ducha, to mieć w sobie Chrystusa.

Jedność trzech osób boskich jest tak wielka, że Paweł może powiedzieć niezależnie:
·         1 Kor 6,19 – wasze ciało jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was,
·         3,16 – wy jesteście świątynią Boga,
·         Kol 1,27 – Chrystus jest w was.

W istocie swej Bóg jest niepodzielny i nie można byłoby pojąć, ani otrzymać jednej z Osób Trójcy, bez dwóch pozostałych.
Dla wielu, ta jedność w wielości jest niezrozumiała i staje się wręcz pretekstem, aby nie wierzyć. Jednakże, nie wolno nam zapomnieć, że człowiek sam jest uformowany z trzech elementów, których jedność stanowi jego osobowość: duch, dusza i ciało (1 Tes 5,23).
To, co wydaje nam się do przyjęcia dla człowieka, jest o wiele bardziej takim dla Boga. Jest On także jeden, choć złożony z trzech elementów.

Jedność trzech osób Trójcy nie przeszkadza, aby każda z nich miała swoją rolę szczególną. Ojciec jest największy (Jn 10,29). Syn nie czyni nic, co nie byłoby zgodne z wolą Ojca i wypełnia Jego wolę (Jn 5,19.30). Duch Święty jest wysłany przez Ojca i Syna (Jn 14,26 i 16,7); jest dany w modlitwie Syna i w Jego imię, i Jego rolą jest uwielbienie Syna, dając Jego obecność w sercach Jego uczniów (Jn 14,16 i 16,14).

Z drugiej strony, jedność między Synem i Duchem jest naznaczona przez fakt, że postawa przyjęta przez ludzi wobec jednego z nich determinuje tę, którą przyjmują wobec drugiego: ten, który odrzuca Chrystusa - opiera się Duchowi; ten, który akceptuje Zbawiciela - otrzymuje Ducha Świętego; ten, który oddaje się całkowicie Jezusowi - jest poddany Duchowi Świętemu.

4.    Duch Święty, to Bóg sam.

W skrócie, możemy potwierdzić fundamentalną Boskość Ducha Świętego. Jest to skądinąd to, co głoszą teksty następujące:
·         2 Kor 3,17: Pan, do Duch,
·         Jn 4,24: Bóg jest Duchem,
·         Dz 5,3-4: Kłamać Duchowi Świętemu jest kłamaniem Bogu samemu.

Inne fragmenty Nowego Testamentu przypisują bezpośrednio Duchowi słowa lub czyny, które w Starym Testamencie były przypisane Bogu:
a.    2 M/Wj 17,2-7 – (…) Mojżesz im odpowiedział: Dlaczego spieracie się ze mną? Dlaczego kusicie Pana? (…) I nazwał to miejsce Massa i Meriba, ponieważ synowie izraelscy spierali się tam i kusili Pana (…) .
Hbr 3,7-11- (…) jak mówi Duch Święty: Dziś, jeśli głos jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych, jak podczas buntu, w dniu kuszenia na pustyni, gdzie kusili mnie ojcowie wasi i wystawiali na próbę (…).
b.    Iz 6,8-10 - Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: (…) Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie bacznie, lecz nie rozumiejcie (…).
Dz 28,25-27 (…) Dobrze Duch Święty powiedział do ojców waszych przez proroka Izajasza, mówiąc: Idź do ludu tego i mów (…).
c.    Jer 31,31-34 – (…) mówi Pan - że zawrę z domem izraelskim i z domem judzkim nowe przymierze. (…) takie przymierze zawrę z domem izraelskim po tych dniach, mówi Pan: Złożę mój zakon w ich wnętrzu i wypiszę go na ich sercu. (…)
Hbr 10,15-17- Poświadcza nam to również Duch Święty; powiedziawszy (…) Takie zaś jest przymierze, jakie zawrę z nimi (…).

Duch jest zatem w sposób niekwestionowany Bogiem samym.

5.    Czy jest jakaś różnica pomiędzy Duchem Bożym i Duchem Jezusa uwielbionego?

Nie, jest tylko jeden Duch Boży, Duch Święty. Jest on zarazem Ojca i Syna, ponieważ są Oni jednym. Ponieważ Ojciec i Syn są Bogiem, Duch jednego i drugiego jest Bogiem także.
Dlatego też Biblia powtarza wielokrotnie, że jest tylko jeden Duch:
·         Ef 4,4 – jeden jest Duch,
·         2,18 – mamy dostęp do Ojca w tym samym Duchu,
·         1 Kor 12,11 – jeden i ten sam Duch działa we wszystkich tych rzeczach,
·         13 – zostaliśmy wszyscy ochrzczeni w jednym Duchu.

Oto kilka fragmentów Biblii, które mówią w sposób oczywisty o tym jednym Duchu, choć dają Mu różne imiona:
·         Dz 16,6-7- (…) Duch Święty przeszkodził w głoszeniu Słowa Bożego w Azji. A gdy przyszli ku Mizji, chcieli pójść do Bitynii, lecz Duch Jezusa nie pozwolił im,
·         Rz 8,9 - Ale wy nie jesteście w ciele, lecz w Duchu, jeśli tylko Duch Boży mieszka w was. Jeśli zaś kto nie ma Ducha Chrystusowego, ten nie jest jego,
·         Rz 8,14 - ci, których Duch Boży prowadzi, są dziećmi Bożymi,
·         1 Kor 6,17.19 - Kto zaś łączy się z Panem, jest z nim jednym duchem.  Albo czy nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który jest w was i którego macie od Boga (…).

To, co powiedzieliśmy wyżej, jest zatem potwierdzonym: dla Pisma Świętego Duch Święty, Duch Boży i Duch Chrystusa są jedną i tą samą osobą.
Jest ciekawym, gdy zauważa się, że w sposób podobny Biblia mówi niezależnie o Ewangelii Bożej i Ewangelii Chrystusa: Rz 1,1; Rz 15,16. Podobnie, Biblia wspomina o łasce Bożej (Ga 2,21;4,7) i łasce Chrystusa (Ga 1; 6,6-8). Nikt jednak nie sądzi, ze są dwa typy Ewangelii, czy dwa typy łaski.

6.    Jeżeli jest jeden Duch, dlaczego zatem Księga Objawienia/Apokalipsa (1,4; 3,1; 4,5; 5,6) mówi o „siedmiu duchach Bożych”?

Wobec wszystkich fragmentów, które ukazują jedność Ducha, wyrażenie wyżej zapisane mogłoby sugerować, że jest siedem różnych duchów. Aby pojąć to, przypomnijmy sobie, że Księga Objawienia używa często języka symbolicznego. W języku tym cyfra siedem oznacza, w sposób stały (jak to miało miejsce także w Starym Testamencie), pełnię doskonałości. W Obj/Ap 5,6 baranek złożony w ofierze ma siedem rogów i siedem oczu, które są siedmioma duchami Bożymi. Jest to aluzja do mocy i do doskonałego poznania, które daje On Duchowi, posiadającemu je bez granic (Jn 3,34).
Fakt, że Duch Święty w swojej pełni doskonałości pozostaje jedynym, jest dowiedziony jeszcze przez Obj/Ap 1,4-5: Łaska wam i pokój od tego, który jest i który był, i który ma przyjść, i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem, i od Jezusa Chrystusa, który jest świadkiem wiernym, pierworodnym z umarłych i władcą nad królami ziemskimi.
Jest zatem oczywistym, że jest jeden Duch i że ten Duch jest Bogiem.

7.    Zakończenie

Widzimy, że Duch Święty jest osobą Boską. Stwierdzenie to wzbudza zainteresowanie studium Jego dzieła w sercach ludzkich. W istocie, jeżeli Duch nie byłby czymś innym, jak tylko mocą przychodzącą z góry, byłby On do mojej dyspozycji i mógłbym używać go zgodnie z moim upodobaniem. Ale jeżeli Duch jest osobą i więcej nawet – jest Bogiem samym, to ja muszę być do Jego dyspozycji, kochać Go, być Mu posłusznym we wszystkich rzeczach. Ponadto - otrzymać w swoim sercu, nie tylko jakieś błogosławieństwo, ale obecność Boga wszechmogącego, jest posiadaniem w sobie źródła wszelkich łask i wszelkich możliwości.
Strzeżmy się zatem przed nie uznaniem prawdziwego charakteru Ducha Świętego.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz