sobota, 16 kwietnia 2016

Czego Biblia uczy nas o Trójcy Świętej?



Rzeczą najtrudniejszą w chrześcijańskim pojęciu Trójcy Świętej jest to, że nie ma możliwości wytłumaczenia go w sposób całkowicie jasny. Trójca Święta jest pojęciem, które jest niemożliwym do całkowitego, pełnego zrozumienia dla przeciętnej istoty ludzkiej, nie mówiąc nawet o wytłumaczeniu go.

Bóg jest nieskończenie większy niż my jesteśmy, a zatem nie możemy oczekiwać, że bylibyśmy zdolni do zrozumienia go całkowicie.

Biblia uczy nas, że Ojcem jest Bóg, że Jezus jest Bogiem i że Duch Święty jest Bogiem.
Biblia mówi także, że jest tylko jeden Bóg.
Musimy jednak mieć świadomość, że pomimo możliwości zrozumienia niektórych elementów z relacji poszczególnych osób Trójcy pomiędzy nimi, całość konceptu jest niezrozumiała dla ducha ludzkiego.
Nie znaczy to jednak, że pojęcie Trójcy Świętej nie jest prawdziwe lub że nie opiera się o nauczanie Biblii.

Miejmy w pamięci, studiując to zagadnienie, że choć słowo „Trójca” nie jest używane w Piśmie Świętym, to jest to termin, który jest używany w tradycji chrześcijańskiej, aby opisać Boga trój-jedynego; by oddać fakt, że są trzy współistniejące osoby, współwieczne, które stanowią Boga.
Należy przy tym bardzo jednoznacznie rozumieć, że nie ma trzech bogów.
Trójca Święta, to jeden Bóg „składający się“ z trzech osób.
Jeżeli stanowi to dla nas problem, to zauważmy taką kwestię: słowo dziadek także nie jest używane w Biblii, a jednak wiemy, że było wielu dziadków w Biblii. Dal przykładu Abraham był dziadkiem Jakuba.
Nie zatrzymujmy zatem się na samym słowie „Trójca”. To, co jest naprawdę istotne, to treść tego, co reprezentuje pojęcie, słowo „Trójca”, a która to treść istotnie jest zawarta w Piśmie Świętym.

Po tym wstępie, może bardziej w formie dygresji, przejdźmy do wersetów Biblii mówiących o Trójcy Świętej.

1.    Jest jeden Bóg: 5 Mojżeszowa/Powtórzonego Prawa 6,4[1]; 1 Koryntian 8,4[2]; Galacjan 3,20[3]; 1 Tymoteusza 2,5[4].
2.    Trójca istnieje w Trzech Osobach: 1 Mojżeszowa/Rodzaju 1,1[5]; 1,26[6]; 3,22[7];11,7[8]; Izajasza 6,8[9]; 48,16[10]; 61,1[11]; Mateusza 3,16-17[12]; 28,19[13]; 2 Koryntian 13,13[14].

Dla tekstów Starego Testamentu znajomość języka hebrajskiego jest bardzo użyteczna. W 1 Mojżeszowej/Rodzaju 1,1 używane jest słowo Elohim (Bóg w liczbie mnogiej). W Rodzaju 1,26; 3,22; 11,7 i Izajaszu 6,8 jest używane słowo „my”.


To, że Elohim i my odnoszą się do więcej niż jednej osoby, nie pozostawia żadnej wątpliwości. W języku polskim dla przykładu mamy tylko dwie liczby: pojedynczą i mnogą. W języku hebrajskim, dla odmiany, mamy już trzy: pojedynczą, podwójną i mnogą. Podwójna jest tylko dla dwóch elementów. W języku hebrajskim forma podwójna jest używana dla rzeczy, które wchodzą w pary, jak np. oczy, uszy i ręce. Słowa Elohim i „my” są w formie mnogiej – czyli zdecydowanie jest ich więcej niż dwa – i muszą odnosić się do trzech lub więcej (Ojciec, Syn i Duch Święty).
U Izajasza 48,16 i 61,1 Syn mówi, odnosząc się do Ojca i Ducha Świętego.
Porównajcie Izajasza 61,1 do Łukasza 4,14-19, aby zobaczyć, że to mówi Syn.
Mateusz 3,16-17 opisuje wydarzenie Chrztu Jezusa. W tych wersetach, to Bóg Duch Święty zstępuje na Boga Syna, podczas gdy Bóg Ojciec ogłasza Jego upodobanie w Synu.
Mateusz 28,19 i 2 Koryntian 13,14 są przykładami trzech rozróżnialnych osób w Trójcy Świętej.

3.    Osoby Trójcy są odróżnialne pomiędzy sobą w różnych fragmentach Pisma.
W Starym Testamencie „Przedwieczny” jest odróżnialny od „Wiecznego” (1 Mojżeszowa/Rodzaju 19,24[15]; Ozeasza 1,4[16]). „Przedwieczny” ma Syna (Psalmy 2,7.12). Duch jest odróżnialny od „Wiecznego” (4 Mojżeszowa/Liczb 27,18) i od Boga (Psalm 51,10-12).
Bóg Syn jest odróżnialny od Boga Ojca (Psalm 45,6-7; Hebrajczyków 1,8-90.
W Nowym Testamencie Ewangelia  Jana 14,16-17 ukazuje, że Jezus mówi Ojcu o wysłaniu Pocieszyciela, Ducha Świętego. Ukazuje to, że Jezus nie uważał się za będącego Ojcem i Duchem Świętym. Zauważmy i rozważmy także inne momenty w Ewangeliach, gdzie Jezus mówi do Ojca. Czyżby mówił do samego siebie? Nie, mówił do innej osoby Trójcy – Ojca.

4.    Każda osoba Trójcy Świętej jest Bogiem.  
Ojciec jest Bogiem : Jana 6,27 ; Rzymian 1,7 ; 1 Piotra 1,2.
Syn jest Bogiem: Jana 1,1.14; Rzymian 9,5; Kolosan 2,9; Hebrajczyków 1,8; 1 Jana 5,20.
Duch Święty jest Bogiem: Dzieje Apostolskie 5,3-4; 1 Koryntian 3,16 (Ten, który pozostaje, to Duch Święty – Rzymian 8,9; Jana 14,16-17; Dzieje Apostolskie 2,1-4).

5.    Podporządkowanie w Trójcy Świętej.  Pismo Święte ukazuje, że Duch Święty jest poddanym Ojcu i Synowi, a Syn jest poddanym Ojcu. Jest to wewnętrzna relacja, która nie neguje boskości żadnej z osób Trójcy Świętej. Jest to kwestia, której nasze ograniczone umysły nie mogą zrozumieć, ponieważ odnosi się ona do nieskończonego Boga.
W odniesieniu do Syna zobacz: Łukasza 22,42; Jana 5,36; Jana 20,21; 1 Jana 4,14.
W odniesieniu do Ducha Świętego zobacz: Jana 14,16; 14,26; 15,26; 16,7, a szczególnie Jana 16,13-14.


 Ikona autorstwa Andrieja Rublewa,
przedstawiająca Trójcę Świętą

6.    Zadania poszczególnych osób Trójcy Świętej.  

Ojciec jest najwyższym źródłem bądź przyczyną: a. wszechświata (1 Koryntian 8,6; Objawienia 4,11); b. objawienia Bożego (Objawienia 1,1); c. zbawienia (Jana 3,16-17); i d. prac ludzkich Jezusa (Jana 5,17; 14,10). Ojciec zapoczątkowuje wszystkie rzeczy.

Syn jest działającym, przez którego Ojciec wykonuje następujące prace: a. stwarza i podtrzymuje wszechświat (1 Koryntian 8,6; Jana 1,3; Kolosan 1,16-17); b. dokonuje objawienia Bożego (Jana 1,1; Mateusza 11,27;Jana16,12-15; Objawienia 1,1) i c. zbawia (2 Koryntian 5,19; Mateusza 1,21; Jana 4,42). Ojciec dokonuje wszystkich rzeczy przez Syna, który działa jako Jego przedstawiciel.

Duch Święty jest tym, przez którego Ojciec wykonuje następujące dzieła : a. stworzenie i podtrzymanie wszechświata (1 Mojżeszowa/Rodzaju 1,2; Joba 26,13; Psalm 104,30); b. dokonuje objawienia Bożego (Jana 16,12-15; Efezjan 3,5; 2 Piotra 1,21); c. zbawienia (Jana 3,6; Tytusa 3,5; 1 Piotra 1,2) i d. dokonuje prac Jezusa (Izajasza 61,1; Dzieje Apostolskie 10,38). Zatem Ojciec dokonuje wszystkich swoich dzieł mocą Ducha Świętego.

Żadna z popularnych form ilustracji nie opisuje w pełni i precyzyjnie Trójcy Świętej. Próbowano porównywać Trójcę do jajka (z racji skorupki, a wewnątrz białka i żółtka), ale przecież Ojciec, Syn i Duch Święty nie są częściami Boga, każdy z nich jest Bogiem. Próbowano także użyć wyobrażenia wody, z racji różnych jej stanów (np. zmrożona staje się lodem, a podgrzana zamienia się w parę), ale Ojciec, Syn i Duch Święty nie są stanami Boga, każdy z nich jest Bogiem.
Bóg nieskończony nie może być opisany w pełni przez jakieś skończone wyobrażenie.
Zamiast zatem koncentrować się na pojęciu Trójcy Świętej, spróbujmy skoncentrować się na majestacie Boga, Jego wielkości i naturze nieskończenie większej, niż nasza ludzka.

Rzymian 11,33-34:
O głębokości bogactwa i mądrości, i poznania Boga! Jakże niezbadane są wyroki jego i nie wyśledzone drogi jego!  Bo któż poznał myśl Pana? Albo któż był doradcą jego?


[1] Słuchaj, Izraelu! Pan jest Bogiem naszym, Pan jedynie! 
[2] Co więc dotyczy spożywania mięsa, składanego w ofierze bałwanom, wiemy, że nie ma bożka na świecie i że nie ma żadnego innego boga, oprócz Jednego.
[3] Pośrednika zaś nie ma tam, gdzie chodzi o jednego, a Bóg jest jeden.
[4] Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, 
[5] Na początku stworzył Bóg niebo i ziemię.
[6] Potem rzekł Bóg: Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi.
[7]  I rzekł Pan Bóg: Oto człowiek stał się taki jak my: zna dobro i zło. Byleby tylko nie wyciągnął teraz ręki swej i nie zerwał owocu także z drzewa życia, i nie zjadł, a potem żył na wieki! 
[8] Przeto zstąpmy tam i pomieszajmy ich język, aby nikt nie rozumiał języka drugiego!
[9] Potem usłyszałem głos Pana, który rzekł: Kogo poślę? I kto tam pójdzie? Tedy odpowiedziałem: Oto jestem, poślij mnie!
[10] Zbliżcie się do mnie i słuchajcie tego! Od samego początku nie mówiłem w skrytości, odkąd się to dzieje, Ja tam jestem! A teraz Wszechmogący, mój Pan, posłał mnie i jego Duch.
[11]  Bo jak ziemia wydaje swoją roślinność i jak w ogrodzie kiełkuje to, co w nim zasiano, tak Wszechmocny Pan rozkrzewi sprawiedliwość i chwałę wobec wszystkich narodów. 
[12] A gdy Jezus został ochrzczony, wnet wystąpił z wody, i oto otworzyły się niebiosa, i ujrzał Ducha Bożego, który zstąpił w postaci gołębicy i spoczął na nim. I oto rozległ się głos z nieba: Ten jest Syn mój umiłowany, którego sobie upodobałem. 
[13] Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,
[14] Łaska Pana Jezusa Chrystusa i miłość Boga, i społeczność Ducha Świętego niech będzie z wami wszystkimi.
[15] Wtedy Pan spuścił na Sodomę i Gomorę deszcz siarki i ognia, sam Pan z nieba.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz