wtorek, 5 lutego 2013

Kapłaństwo w Nowym Testamencie, a…posługa w Kościele


Jeżeli odnosimy się do używania terminu „kapłan” w Nowym Testamencie, jesteśmy tym samym zobligowani do stwierdzenia, że nigdy nie służy on tutaj do oznaczenia tych, których wypełnialiby jakąś posługę w Kościele. 

Nie znajdujemy najmniejszego śladu kontynuacji posługi arcykapłanów i kapłanów Starego Testamentu. Zgodnie ze świadectwem Listu do Hebrajczyków, ich posługa i ich aktywność zostały wypełnione w Jezusie Chrystusie, który jest jednocześnie Arcykapłanem i prawdziwą Ofiarą. 

Kiedy Nowy Testament mówi o „kapłanach”, to termin ten odnosi się do wszyskich wierzących; to im jest przyznany ten tytuł. 
Oto jak Apostoł Piotr zwraca się do wierzących: I wy sami jako kamienie żywe budujcie się w dom duchowy, w kapłaństwo święte, aby składać duchowe ofiary przyjemne Bogu przez Jezusa Chrystusa (1 Piotra 2,5). Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości... (1 Piotra 2,9). 

Termin ten znajdujemy także w Księdze Objawienia (Apokalipsy) św.Jana, kiedy mówi on o Jezusie Chrystusie:  i uczynił nas rodem królewskim, kapłanami Boga i Ojca swojego... (1,6; por. 5,10 i 20,6). 

Dlaczego termin ten jest używany w takim znaczeniu? 
List do Hebrajczyków, pomimo, że nie używa go dla określenia wierzących; daje nam tego wyraźną rację: stwierdza on z całym naciskiem, że ponieważ Chrystus, będąc prawdziwym Arcykapłanem, dał wolny dostęp do miejsca najświętszego ze świętych, wszyscy wierzący mają od tej chwili prawo do zbliżenia się doń z prostotą (Hebrajczyków 4,16; 10,19-22) i złożyć Bogu ofiarę uwielbienia i miłości (Hebrajczyków 13,15-16: Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę pochwalną, to jest owoc warg, które wyznają jego imię. A nie zapominajcie dobroczynności i pomocy wzajemnej; takie bowiem ofiary podobają się Bogu). 

To tylko w tym wymiarze, w jakim prawa i obowiązki arcykapłanów i kapłanów nie znalazły ich spełnienia w dziele Jezusa Chrystusa, zostały one przekazane wspólnocie wierzących w ich całości. 
W Nowym Testamencie nie znajdziemy śladu jakiejkolwiek funkcji mediacji, pośredniczenia kapłaństwa ludzkiego. Mamy tu do czynienie ze znaczeniem tego, co Reformatorzy zawarli w pojęciu „kapłaństwo powszechne wierzących”

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz